.gif){kind=small}
|
|
علیه اجرای این احکام دست بکار شویم.
فرهاد شعبانی
بالاخره حکم شعبه 101 دادگاه جزائی شهر سنندج برای 4 تن از بازداشت شدگان اول ماه مه امسال این شهر، غالب حسینی و عبدالله خانی، سوسن رازانی و شیوا خیرآبادی صادر و خبر آن علنی شد.
صدور این احکام، اقدام دستگاه قضائی رژیم اسلامی علیه این افراد نیست. این تعرض یکی از ابزارهای سرکوب سرمایه داری ایران علیه جنبش کارگریِ در حال رشد ایران و کردستان است، که بار حقوقی آن بسیار کم اهمیت تر از مقاصد سیاسی است که رژیم در پی آن است.
بر همگان آشکار است که یکی از ویژگی های اصلی این دوره جنبش کارگری کردستان، تبدیل این جنبش به کانون احیاء و دفاع از سنتهای کارگری از جمله بزرگداشت اول ماه مه، روز همبستگی بین المللی کارگری است.
فعالین و رهبران جنبش کارگری کردستان با اقدام به برگزاری مراسم اول ماه مه در شهر سقز نه تنها گامی تعیین کننده در احیای این سنت برداشتند بلکه گرامیداشت این سنت را از محافل خانوادگی به خیابان، از خیابان به شهر، از شهر به پایتخت و با تداوم مبارزه خود به آن بُعدی بین المللی بخشیدند. بطوریکه امروز نام محمود صالحی و دهها تن از رهبران و فعالین جنبش کارگری ایران در سطوح مختلف اتحادیه ها و تشکلهای کارگری جهان مطرح و آشناست.
علاوه بر این نقطه عطف، گسترش مبارزات کارگران در سالهای اخیر آغاز کابوسی است که نه تنها ثبات، بلکه موجودیت رژیم اسلامی حاکم بر ایران را به چالش طلبیده است. کارگر آگاه ایرانی خیال بازگشت به گذشته را ندارد و تاوان پیش رویهای تا به امروز را نیز پرداخته است. طبقه کارگر ایران و بویژه فعالین جنبش کارگری در کردستان در سخت ترین شرایط ترور و اختناق پلیسی دهه 60 زیر بار فضای پلیسی حاکم بر جامعه نرفتند و بعید به نظر می رسد که چنین محاکماتی فعالین این جنبش را به عقب نشینی از پیشرویهای تاکنونی وادارد. این طبقه آگاه و پا به میدان گذاشته البته که تنها و بی پشتیبان نیست.
صدور این احکام سناریوئی مضحک علیه جنبش کارگری کردستان و با هدف ایجاد جو رعب و وحشت بر جامعه به غلیان آمده ایران و کردستان است. جمهوری اسلامی به خیال خود با راه اندازی چنین محاکماتی می تواند در اراده مصمم فعالین این جنبش خللی وارد آورد.
وظیفه ما فعالین جنبش کارگری در خارج از کشور است که دوش به دوش همرزمانمان در داخل کوس رسوائی هر چه بیشتر جمهوری اسلامی را به صدا در آوریم. باید مجدا" به افکار عمومی و تشکلهای کارگری کشورهای غربی مراجعه و بخواهیم که این رسوائی دستگاه قضائی رژیم اسلامی را محکوم کنند.
بکوشیم که از این اجرائی این احکام جلوگیری کنیم. این تعرض به جنبش ماست. تعرض به سنتهای کارگری ماست. تعرض به طبقه ماست. جلوی این تعرض باید متحد و مصمم ایستاد و آنرا پس زد.