.gif){kind=small}
|
|
در روز جهانی
مبارزه با
اعدام برعلیه
این پدیده به
پاخیزیم!
بمناسبت 10
اکتبر روز
جهانی مبارزه
با اعدام!
اردشیر
نصرالله بیگی
ardashir_ns@hotmail.com
روزی نیست
که در لابلای
خبرها ،
روزنامه ها و
نشریات صحبت
از صدور حکم
اعدام بخصوص
در کشور ایران
شنیده نشود و
یا بچاپ
نرسیده باشد،
حتی روندی
روبه رشد هم بر
طبق بعضی آمار
ها که از جانب
بعضی از این
نهاد های حقوق
بشر در سطوح
گوناگون
منتشر و بچاپ
میرسند و تنها
در این مرحله
میماند چون
بنابه ماهیت
آنها درد را
بازگو کرده و
راه علاج و
چاره آن را
مطرح نمیکنند
و کاری به ریشه
یابی این گونه
مسائل
اجتماعی و
مدنی را در
دستور کار خود
نمیدانند و
اصولا باید
گفت در ماهیت
آنها نمی گنجد.
رسانه
ها و میدیا بنا
به ظرفیت و
مصلحتشان تا
موردی را افشا
، ده ها مورد
دیگر را زیر
چشمی رد
میکنند و حتی
بدان اشاره ای
نمی شود که
دلیل جانب
دارانه هم
دارد.
بنظر
میرسد باید بر
این موضوع پای
فشرد که عواقب
این گونه
کارها از جمله
اعدام و شکنجه
... چه تاثیرات
مخربی بر
جامعه و افراد
بر جای
میگذارد ، را
از دیدگاهی
انسانی و اصول
و منطق مدنیت
به شیوه ای
آگاهانه به
مشغله
انسانها
تبدیل نمود و
با برگزاری
سمینارها ،
جلسات توجیهی
، نوشتن مطالب
و مقالات از
جانب افراد
آگاه و صاحب
نظر چه به لحاظ
اجتماعی و
روان درمانی و
پزشکی به بحث و
تبادل نظر و
بررسی و جدل
سیاسی
اجتماعی
تبدیل نمود ،
تا در ذهنیت
جامعه و افراد
جا گیر شده که این
معضل اجتماعی
هم چون جوامع
دیگر متمدن و
پیشرفته
تقبیح شده و
ممنوع است ،
این حکم و
پدیده لغو
گردد و به
رژیمها و
حاکمان مستبد
فشاری از
پائین جامعه و
به شیوه ای
اصولی این
معضل از جامعه
رخت بر بندد.
قابل توجه
کانون
زندانیان
سیاسی و یا دست
اندر کاران
سمینار های
کشتارهای
دستجمعی
زندانیان
سیاسی که هر
ساله جلسات و
کنفرانسهایی
برگزار می
نمایند ،
مبحثی را بدین
بحث اعدام
اختصاص داده و
به شیوه ای
سیستماتیک با
دعوت از صاحب
نظران و
متخصصین در
امور روان
درمانی و
احتماعی برای
غنا این بحث
بکوشند، تا
بتوان با
نیرویی
عظیمتر به
مصاف آن شتافت
و از حرمت
انسانی به
دفاع برخواست.
باید
تلاش نمود
حریم انسانی و
انسانیت خدشه
دار نگردد و یا
لااقل بیش از
این مورد
تجاور و اهانت
مشتی سیاست
غیر انسانی و
قرون وسطایی
قرار نگیرد. در
ایران تحت
حاکمیت رژیم
جنایتکار
جمهوری
اسلامی ارزش
انسانها به
پائینترین
سطح خود رسیده
که دیگر به هیچ
عنوان قابل
تحمل نیست و
باید به هر
شیوه ممکن
در مقابل آن
قد علم کرد، زن
ایرانی تحت
حاکمیت این
رژیم به زیر
عبا و مقنعه
وچادر برده
میشود و
مقاومت و
مبارزه در
مقابل آن بی
نهایت فراوان
اگر چه سازمان
یافته و متشکل
نیست و لیکن به
شیوه های
گوناگون و به
هر بهانه ای
مرزهای این
قوانین عصر
حجری را شکسته
که تاوان ان را
با تحقیر و
آزار و شکنجه و
شلاق و جریمه
به جان
خریدارند.
امروزه
رژیم جمهوری
اسلامی
سبعانه تر در
میادین و
خیابانها و در
حضور مردم به
نام "
اراذل و اوباش"
به اعدامهای
دسته جمعی تر
دست زده که در
همین چند ماه
اخیر سال 86
خورشیدی بیش
از 150 نفر را به
دار آویخته و
تعداد زیادی
نیز حکم اعدام
گرفته و
در انتظار
اجرای حکم
هستند که این
بیشتر هدف
رژیم ایجاد
فضای رعب و
وحشت بر جامعه
است و
اعتراضات بین
المللی و
نهادهای حقوق
بشری ... نیز
آنچنان سدی در
مقابل درنده
خویی رژیم
اسلامی ایران
نبوده و بی
محابا و بدون
در نظر گرفتن
اعتراضات
داخلی و خارجی
از این حرکات
غیر انسانی
دست بردار
نیست چرا
که هویت و
پایداری و
ماندگاریش را
در ایجاد فضای
رعب و وحشت و
کشتار و خفقان
و بگیرو ببند
استوار نموده
که باید
با اتحاد و یک
پارچگی
میلیونی
در مقابل
ددمنشی و
جنایاتش
قد علم کرد و
با به میدان
آمدن جنبش های
اجتماعی اعم
از کارگران
متشکل در
تشکلهای
مستقلشان ،
زنان مبارز در
کنار مردان و
دست در دست هم
و مبارزات
رادیکال
جوانان و
دانشجویان
و سمت و سو
یافتن جدی و
اصولیشان و در
هم آمیختن این
جنبشها
و جنبش
انقلابی
کردستان و
جنبش کارگری و
هم سویی
رادیکالشان
میتواند سدی
محکم بر
سر راه وحشیگری
جمهوری
اسلامی و
سیاست های ضد
انسانی اش باشد. تا
جلو این کشت و
کشتار ها و
اعدامها نیز
گرفته شود، و
دنیایی آزاد و
برابر پر از
رفاه و اسایش
وبه رسمیت
شناسی حرمت
انسانی
میسرگردد.
در آستانه 10
اکتبر پیش به
سوی کمپینی
علیه حکم غیر
انسانی اعدام!
زنده باد
آزادی!
اکتبر 2007